Ziekte van Lyme

 

 

Inleiding
Ziekte van Lyme wordt veroorzaakt door de bacterie Borrelia Burdorferi en wordt ook wel Borreliose genoemd. Het is dus een bacteriële infectie, die door teken overgebracht wordt op dieren en mensen. De betreffende tekensoort, Ixodes Ricinus komt voor in heel Europa. Ze leven in bossen, struikgewas en weilanden. De teek raakt zelf besmet met Borrelia door bloed te zuigen bij een besmet dier. Via speeksel of darminhoud kan de teek vervolgens de besmetting overbrengen op een volgend dier of de mens. Deze besmetting vindt pas plaats als de teek langer dan 10-12 uur vastgehecht zit. Maar niet elke teek is besmet en niet elke besmetting leidt daadwerkelijk tot de ziekte. Bij mensen schat men de kans op ongeveer 1%, voor dieren ligt dit hoger. Bedenk echter dat een hond die uitgelaten wordt in een tekenrijk gebied, vaak al tientallen teken oploopt. Doe dit enkele keren per jaar en de kans wordt toch aanzienlijk dat de hond een keer een infectie oploopt en mogelijk de ziekte krijgt.

 

bacteriële infectie

Symptomen bij de mens
Het eerste kenmerkende symptoom van de ziekte van Lyme is een rode ringvormige plek op de plaats van de beet. Binnen 3 dagen tot 3 maanden volgen griepachtige verschijnselen: hoofdpijn, keelpijn, vermoeidheid en koorts. In het tweede stadium kan er pijn in armen of benen optreden, een scheef gezicht door verlamming, dubbel zien en zelfs hartritmestoornissen. Maanden tot jaren na de beet kunnen er pijn en zwelling van gewrichten, chronische neurologische stoornissen en huidaandoeningen op armen en benen voorkomen.

 

 rode ringvormige plek

Symptomen bij de hond
De symptomen bij de hond zijn aspecifiek, dat wil zeggen dat de symptomen meerdere oorzaken kunnen hebben: koorts, wisselend kreupel, gezwollen gewrichten, nierfalen en meningitis (hersenvliesontsteking).

 

Diagnose

De diagnose ziekte van Lyme wordt gesteld op basis van antilichamen. Dit bloedonderzoek is pas betrouwbaar drie weken na de tekenbeet.
Het lastige is dat ook bij gezonde dieren antilichamen gevonden kunnen worden. Het dier heeft dan wel een infectie doorgemaakt, maar de afweer was sterk genoeg, waardoor er geen ziekte is geweest. Een positieve bloeduitslag waarbij er antilichamen aangetoond zijn, is dus nog niet altijd een bewijs van de ziekte van Lyme. 

 

 drie weken na de tekenbeet

Therapie
Omdat de ziekte van Lyme door een bacterie veroorzaakt wordt, is een behandeling met antibiotica de aangewezen weg. Amoxycyline, tetracycline en doxycyline in standaard doseringen gedurende twee tot soms wel zes weken zijn effectief gebleken. Hierbij geldt wel dat hoe sneller de therapie wordt ingezet, hoe beter. Lyme wordt vaak pas laat ontdekt en wordt snel chronisch, zeker als niet goed behandelt wordt. Wat we dan zien zijn regelmatig acute opflikkeringen van de ziekte, waarbij steeds weer langdurige antibioticakuren nodig zijn om de symptomen onder controle te krijgen.

 

 antibiotica

Alternatieve aanpak
Een puur alternatieve aanpak van de ziekte van Lyme is riskant, omdat het risico vrij groot is dat het chronisch wordt. Wel kunnen diverse alternatieve therapieën ingezet worden om het afweersysteem te ondersteunen en de bacterie te bestrijden. Homeopathie, homotoxicologie, acupunctuur, fytotherapie en bioresonantie zijn goede mogelijkheden voor ondersteuning, net als meer energetische behandelingen, bv Reiki.

 

 afweersysteem te ondersteunen

Preventie

Het best is natuurlijk de infectie vermijden. Mensen kunnen de huid bedekken met lange mouwen, pijpen en gesloten schoenen. Het is verstandig op de paden te blijven en niet door begroeiing te lopen. Voor dieren zijn deze maatregelen niet haalbaar. Zij moeten het hebben van tekenwerende middelen. Een groot misverstand is dat teken alleen zomers actief zijn. In ons steeds milder wordend klimaat, kunnen onze huisdieren het gehele jaar teken oplopen.
Omdat de beet van een teek niet pijnlijk is, is het voor mens en dier belangrijk om na de wandeling te controleren op teken en deze zo snel mogelijk te verwijderen.

 

 huid bedekken

Teken verwijderen
Over het verwijderen van teken bestaan nog steeds veel misverstanden. De enige juiste manier is om de teek met een pincet of tussen twee vingers te pakken en voorzichtig eruit te trekken. Een draaiende beweging vergemakkelijkt het verwijderen, maar geeft ook meer kans op afbreken. Let er dus goed op dat er geen delen van de kop in de wond achterblijven. Vervolgens moet het wondje, de instrumenten en de handen ontsmet worden. Verdoof, brandt of irriteer de teek NIET voor het verwijderen. Dit geeft meer kans op speekselen en/of braken bij de teek die zo de maaginhoud met de ziekteverwekkende bacterie in de wond deponeert. En dat willen we nu net vermijden.

 

 geen delen in de wond achterblijven

Samenvatting

Ziekte van Lyme wordt veroorzaakt doordat met borrelia besmette teken bloedzuigen bij mensen of dieren. Bij vage klachten als wisselende kreupelheden, gezwollen gewrichten en/of huidklachten moeten dierenarts en eigenaar bedacht zijn op ziekte van Lyme en bloedonderzoek laten doen om dit aan te tonen danwel uit te sluiten. Bij aanwezigheid van antilichamen is een langdurige antibioticumkuur de aangewezen therapie, al dan niet ondersteund met alternatieve geneeswijzen.
De kans op ziekte van Lyme is niet heel groot, maar de gevolgen kunnen ernstig zijn. Preventieve maatregelen zijn dus absoluut aan te bevelen. 

 gevolgen kunnen ernstig zijn

 

Jyoti